Blijf op de hoogte van nieuws, nieuwe blogs en andere interessante informatie.

Ik word heel boos als ik zie dat iemand weer een ‘oplossing’ heeft voor autisme. Mijn kind is goed zoals hij is, hij hoeft niet gefixt te worden!

Dat hoeft ook niet. Maar als ouders wel graag iets willen doen, is het wel fijn als er mogelijkheden zijn. En de ernst van het autisme maakt denk ik ook een verschil.

De stigmatisering als de communicatie in iemands hoofd net even iets anders loopt dan wat wij ‘normaal’ vinden, is bizar! Mensen denken meteen dat je toedeledoki bent, onaangepast of wat dan ook. En dat klopt niet! Er is enorm veel onwetendheid op dit vlak. Zelfs bij ouders met kinderen met ASS. Bovendien is niemand met ASS hetzelfde.

Als maatschappij vinden we het heel normaal dat iemand die niet goed kan zien een bril als hulpmiddel gebruikt. En dat iemand die een knie heeft die aardig aan gort is, een brace gebruikt. Zo hebben mensen met ASS soms ook hun hulpmiddelen nodig. Denk aan onder andere meer structuur, meer tijd, minder prikkels, etc. Dat zouden we met zijn allen gewoon heel normaal moeten vinden.

Daarnaast vinden we het ook normaal dat als je iets aan je lichaam hebt, dat je fysiotherapie volgt, een operatie ondergaat of iets anders doet om je lichaam beter en zonder klachten te laten functioneren. En wat mij betreft zijn hersenen een onderdeel van je lichaam. En als je je hersenfunctie wil verbeteren, zodat je bijvoorbeeld minder angstig wordt, beter prikkels kunt verwerken, etc. moet dat kunnen. Alleen doe je het voor jezelf (of voor je kind). Niet voor een ander.

En ik denk dat als je kind non-verbaal is, geen oogcontact maakt, zich niet of nauwelijks ontwikkelt, etc. je een heel ander uitgangspunt hebt, dan een kind met ASS dat prima kan leren en functioneren, maar in bepaalde dingen wat extra ondersteuning nodig heeft.

Comment on this FAQ

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *