Blijf op de hoogte van nieuws, nieuwe blogs en andere interessante informatie.

Klantverhalen

Klant, drukke baan, wisseldiensten in ziekenhuis (Basistraject)

Belangrijkste klachten: veel last van opkomend maagzuur, kan maar 1x in de 4-5 dagen naar het toilet en vermoeidheid na operatie.

“Ik twijfelde in het begin om aan het basistraject mee te doen. Want paste al dat koken wel in mijn drukke en onregelmatige schema. Achteraf viel dat heel erg mee. De eerste 2-3 weken kostte het me wat meer moeite, maar nu zit het gewoon in mijn systeem.”

“Al na een week of 4 was ik van mijn belangrijkste klachten af; geen opkomend maagzuur meer en ik kan nu elke dag naar het toilet. Verbazingwekkend hoe snel je dat resultaat kunt bereiken met het aanpassen van je voeding en een paar simpele supplementen.”

“In de loop van de maanden kreeg ik ook steeds meer energie. Ik voel me gezonder. Zelfs mijn kapper viel het op. Zij zei: “Je krijgt dikker haar.” En als bonus ben ik zonder te lijnen al 5 kg kwijt. Ik vind het traject echt een aanrader. Het is voor mij een stok achter de deur geweest om gezonder te leven en ik ben van mijn klachten af. Daar ben ik heel blij mee.”

Brenda, hoogopgeleid, leidinggevende functie (Basistraject)

Klachten: PDS (afwisselend diarree en verstoppingen, opgeblazen buik, buikkrampen, misselijkheid, etc.), ’s avonds totaal kapot zijn, dagelijks hoofdpijn, sombere gevoelens (van kinds af aan), PMS.

“Eigenlijk zag ik er best tegenop om aan het GAPS dieet te beginnen. Het anders moeten eten, het vele koken, alles uitzoeken, niet kunnen eten wat ik wil. Ik dacht: “Heb ik daar wel zin in.”

“Maar ik had zoveel last van mijn darmen en was zo moe, ik zag geen andere optie. Ik had al verschillende andere dingen geprobeerd, zoals probiotica en het laag FODMAP dieet. De probiotica hielp een tijdje, maar daarna niet meer. Bij de herintroductie van het laag FODMAP dieet reageerde ik op bijna alles. Ik werd er niet veel wijzer van en zat nog steeds met mijn klachten.”

“We zijn nu zo’n 2,5 maand verder na het starten van het GAPS dieet en ik voel me fantastisch! Ik heb veel meer energie. Dat merk ik ’s avonds, maar ook tijdens het sporten. Ik ben vrolijker en slaap veel beter. Mijn ontlasting is nu bijna altijd goed. Ik heb geen dikke buiken meer en geen darmkrampen. En bijna nooit meer hoofdpijn.”

“In begin vond ik het begeleidingstraject wel veel geld. Maar achteraf is het het zo ontzettend waard! Lang niet alle informatie die je nodig hebt, staat in het GAPS boek. Ik had het alleen met het boek niet gered. Dan was ik vastgelopen. En het is gewoon heerlijk dat je niet alles zelf uit hoeft te zoeken. Dat je echt persoonlijk advies krijgt en hele praktische informatie.”

“Ik kan het iedereen met PDS aanraden. Ik zag er best tegenop en je moet er ook best wat voor doen. Maar ik gun anderen zo, wat ik nu ervaar. Ik heb me in jaren niet zó goed gevoeld. Ik ben heel blij dat ik deze stap gezet heb.”

UPDATE: Zo’n twee maanden later had ik weer contact met Brenda (als onderdeel van het begeleidingstraject) en ze vertelde me dat nu ze zonder problemen knoflook & uien kan eten! En dat terwijl ze voorheen het heel heftig op knoflook & uien reageerde. Ze werd er altijd ontzettend ziek van (diarree en overgeven). Wat nog niet goed ging was een aantal fruitsoorten, zoals dadels. Mogelijk verbetert dit nog, als haar darmen verder herstellen en ze daardoor beter fructose op kunnen nemen. Afwachten en geduldig doorgaan.

Een maand of drie later sprak ik haar weer. En zoals gehoopt, weer verbeteringen! Alleen bij teveel koolhydraten of teveel geraffineerde suikers ging het nu nog wel eens wat minder. Inmiddels is ze ook met een aantal supplementen gestopt.

Wilbert, Prikkelbare Darm Syndroom (Basistraject)

“Ik had het Prikkelbare Darm Syndroom. Het was voor mij onduidelijk hoe dit kwam en wat eraan te doen was. Ik had een onregelmatige stoelgang en als ik dan naar het toilet moest, moest ik ook meteen. Regelmatig had ik last van krampen en winderigheid. Als ik veel at sloegen mijn darmen juist dicht.”

“Nu is mijn stoelgang normaal. Dat is heel relaxed. Geen krampen meer, geen buikpijn, geen run meer naar het toilet. Ik kan zelfs weer pinda’s eten!”

Albert had al meer dan 40 jaar relatief milde terugkerende Colitis Ulcerosa (Basistraject)

“De CU was al zeker twee jaar weer in wisselende hevigheid aanwezig. De medicatie, een ontstekingsremmende zetpil, gebruikte ik al een tijd niet meer omdat het effect daarvan minimaal was. Bovendien stond het me tegen alleen met symptoombestrijding bezig te zijn.”

“Eigenlijk viel allerlei losse informatie die ik over mijn darmprobleem en voeding, vooral via internet had verzameld, tijdens het begeleidingstraject als een puzzel in elkaar. Al geruime tijd was ik overtuigd van het heel grote belang van goede voeding. Het grote probleem daarbij was echter de soms lijnrecht tegenover elkaar staande voedingsadviezen, ook uit de mond van ‘deskundigen’. Wat mij het meest heeft getroffen in dit programma is de grote nadruk op goed luisteren naar je lichaam. Wat gezonde voeding voor je is, is heel persoonlijk.”

“Het programma heeft mij de zekerheid gegeven dat er iets aan de oorzaak van mijn darmprobleem te doen is, zonder medicatie, gewoon door het afstemmen van mijn voeding op wat mijn lichaam nodig heeft. En vooral ook wat het niet kan verdragen, ziek maakt. Al vrij snel na het weglaten van bepaalde voedingsmiddelen uit mijn dagelijkse voedingspakket trad een duidelijke verbetering op.”

“Het zal de nodige inspanning en aandacht vergen maar ik heb er veel vertrouwen in dat dit de weg is naar genezing van mijn dikke darm.”

Esther: ernstige allergische astma, fibromyalgie, ADHD, angst- en paniekaanvallen en gevoelig voor depressie (Basistraject)

“Toen ik aan het basistraject begon was mijn situatie zorgelijk. Ik was heel veel ziek en om de 2 maanden aan de antibiotica en prednison i.v.m. ontstekingen aan de longen. Ik had veel pijn en was ontzettend vermoeid.”

“Het programma heeft heel veel voor me betekend! En dan heb ik het Introductie-dieet nog niet eens gedaan, maar het gaat al zoveel beter met mij. Ik eet de dingen die mogen, maar niet meer de dingen die niet mogen. Sinds het begin van het programma heb ik geen antibiotica- en prednison-kuren meer nodig gehad! Vorige week heb ik sinds 10 jaar of langer een griep gehad, maar zonder medicatie. Mijn lichaam heeft het weer zelf gedaan. Dat is voor mij een feest.”

“Ik heb mijn anti-depressiva met de helft kunnen verminderen. De pijn en vermoeidheidsklachten zijn er nog wel, maar de scherpe kanten zijn er vanaf. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik hier voor een groot deel vanaf ga komen.”

“Mijn kinderen zijn alle twee hooggevoelig. Wat is het fijn dat ik hen nu mee kan geven wat goed is en wat ongezond. Dit is een basis voor de rest van hun leven. En ik zie dat ook zij beter in hun lichaam zitten. Mijn zoontje met dyslectie gaat sinds het programma met sprongen vooruit. Het klinkt allemaal als een wonder. Maar het mooie is dat het echt zo simpel is.”

“Voor mij is het GAPS voedingsprogramma een manier van leven geworden. Natuurlijk zondig ik weleens. Maar ik zal nooit terug gaan naar hoe ik at. Ik zou het niet meer kunnen omdat ik nu zo goed weet wat echt slecht is voor ons lichaam. Deze manier van eten wordt heel eigen in de loop van het programma.”

“Ik ben overtuigd van de werking van het GAPS dieet. Heel eerlijk gezegd zou het voor iedereen goed zijn om dit basistraject te volgen. Al is het alleen maar om het meest waardevolle wat je hebt, je lichaam en je gezondheid, te leren kennen en te weten hoe hiermee om te gaan!”

Hilde heeft Coeliakie met extreme gevoeligheid voor gluten en herstelt mede daardoor zeer langzaam. (Jaartraject)

“Het klinkt cliché maar Henderina is ‘op mijn pad gekomen’. Op dat moment was ik de wanhoop nabij. Ik was erg ziek en verzwakt vanwege mijn Coeliakie, waarvan ik nog maar kort wist dat ik het had. Ondanks een glutenvrij dieet bleef goed herstel uit. Via internet had ik het GAPS-dieet ontdekt en ik was er zelf al aan begonnen.”

“De eerste reactie van mijn lichaam was verbazingwekkend goed. Helaas zette dit zich niet volledig door. Ik kwam er niet goed uit, maar had tóch een heel goed gevoel bij het dieet vanwege die eerste goede reactie. Toen ik in contact kwam met Henderina bleek dat zij begeleiding op afstand aanbiedt. Dat sprak mij aan omdat ik zo verzwakt en vermoeid was dat alles teveel was, zoals naar een therapeut gaan.”

“Al direct tijdens het telefonische kennismakingsgesprek had ik een goed gevoel bij Henderina. Iemand die luisterde, meeleefde en leek te begrijpen wat ik doormaakte. Wat me tevens opviel tijdens het gesprek was haar grote kennis over het dieet en over voeding. Dat gaf me veel vertrouwen. Ik was ontzettend blij dat ik iemand had gevonden die me aan de hand wilde nemen om mijn darmen te proberen laten herstellen. Via de reguliere geneeskunde ontving ik geen enkele verdere hulp!”

“Na aanvang van deelname aan het programma is Henderina een grote steun en toeverlaat geweest. Ik had in haar iemand gevonden aan wie ik weinig uit hoefde te leggen. Zo fijn! Iemand die met je meedenkt en durft af te wijken van een ‘standaard’ werkwijze. Echt ‘op maat’-begeleiding biedt aan de hand van wat jij haar vertelt. Mijn herstel bleef moeizaam, maar ik heb ontzettend veel aan Henderina gehad. Al was het maar om niet het gevoel te hebben er alleen voor te staan, het gevoel wat artsen me gaven.”

“Nu een jaar later gaat het een stuk beter met me en kan ik volmondig zeggen dat ik geen moment spijt heb gehad om aan haar programma deel te nemen. Het heeft me veel wijsheid gegeven waar ik de rest van mijn leven wat aan heb. Daarnaast heeft Henderina mij door een heel donkere periode van mijn leven geholpen door middel van haar persoonlijke benadering. Daar zal ik haar altijd dankbaar voor zijn.”

Twee broertjes die binnen enkele weken enorm in gewicht toenemen (Jaartraject)

Jens (6) 1700 gram in 5 weken en Ewan (3) maar liefst 1100 gram!

Jens (6) en Ewan (3) zijn broers met allebei hun eigen klachtenlijstje. Jens (6) heeft last van onrust en concentratieproblemen en had tot voor kort bijna altijd buikpijn, wisselende ontlasting, last van winderigheid en is al jaren mager (vanaf 18 maanden) en verkouden.

Hij is een langzame eter en hij is eerder klaar met eten dan dat zijn maag vol is. De diëtiste van het Academisch ziekenhuis kwam met haar kennis, ervaring en inzet niet verder dan het advies om wat extra koolhydraten te eten; een extra bordje havermoutpap. Daarnaast gaven zijn ouders altijd al veel extra vetten en voeding zonder toegevoegde suikers en e-nummers, maar zonder het gewenste (blijvende) resultaat.

Ewan (3) werd geboren met buikpijn. Hij verdroeg praktisch niks en reageerde overal allergisch op. Tot voor kort dronk Ewan Neocate (medische kindervoeding) en kon hij 5 dingen verdragen: rijst, ei, peer, banaan en broccoli (en in de zomer ook meloen).

Hoe Ewan (3) van zijn darmontsteking en allergische reacties af is gekomen lees je in het verhaal hieronder.

Hun ouders hebben alles voor deze kleine mannen gedaan wat ze konden doen. Ze hebben eindeloos gestudeerd op internet en gespit in wetenschappelijke artikelen. Van alles hebben ze uitgeprobeerd, soms met enig resultaat, maar regelmatig ook niet.

Uiteindelijk kwamen ze het GAPS dieet tegen. De inhoud sloot aan bij wat ze in de loop der jaren hadden geleerd. Dus opnieuw verzamelden ze moed om te kijken of ze Jens en Ewan hiermee verder konden helpen. Jens volgt de richtlijnen van het GAPD dieet en Ewan volgt een aangepast GAPS programma.

Piek in groeicurve

Beide jongens zijn enorm in gewicht zijn toegenomen sinds ze aan het GAPS dieet zijn begonnen! Jens (6), die altijd mager was, is in ongeveer 5 weken 1700 gram aangekomen! En Ewan (3) in drie weken (na 5 weken GAPS) maar liefst 1100 gram! Dat zijn enorme getallen voor deze kleine mannen. Ze nemen eindelijk voedingsstoffen op. Voedingstoffen die ze nodig hebben om te groeien, ontwikkelen en herstellen. En Jens (6) heeft al weken geen last meer van buikpijn en winderigheid.

Groei gewicht Ewan (3)

  • 1 juli 2015: 11,8 kg
  • 1 februari 2016: Start GAPS dieet
  • 14 februari 2016: Stop Neocate
  • 22 februari 2016: 11,9 kg
  • 8 maart 2016: 13,8 kg
  • 11 maart 2016: 14 kg

Beide kinderen hebben nog een lange weg van herstel en verbetering te gaan. Maar als kinderen in korte tijd zoveel in gewicht aankomen is er fundamenteel iets aan het veranderen in hun lichaam. Hun lichaam begint te herstellen. De kinderarts moest ook erkennen dat de ouders ‘iets’ goed deden als het om de voeding ging.

Van maar 5 dingen kunnen eten naar bijna alles weer kunnen eten. En van darm-ontstekingswaarde calprotectine 880 naar 28. (Jaartraject)

“Onze zoon werd geboren met buikpijn. Onderzoek na onderzoek volgde. Niks. Toen hij 1 jaar was, wilden we een second opinion.  Wachttijd 4-5 maanden! Terwijl onze zoon in die tijd ‘knockout’ ging van de pijn. Weer onderzoeken, weer niks!”

“Uiteraard gingen we zelf ook zoeken op internet. Via een noodkreet van ons op Facebook werden we getipt over het GAPS dieet. We lazen er ongelofelijke goede dingen over en kregen weer hoop. Het GAPS dieet is een darm-herstellend voedingspatroon, ontwikkeld door een arts uit Engeland. Daar wilden we iets mee.

Stand van zaken toen we begonnen: onze zoon (toen bijna 3 jaar) dronk medische hypo-allergene voeding (Neocate) en kon 5 dingen verdragen: rijst, ei, peer, banaan en broccoli (en in de zomer ook meloen, maar geen watermeloen). Door de Neocate had hij laxeermiddel nodig om naar de wc te kunnen. Een hij had altijd, echt altijd, buikpijn, die nog erger werd als hij iets at dat niet in dat lijstje van vijf voedingsmiddelen stond. Door de buikpijn sliep hij heel slecht, hij zag asgrauw en was altijd moe. Zijn calprotectine (ontstekingswaarde) was 880, de grenswaarde hiervoor is 65.”

“We zijn zelf begonnen met het GAPS dieet, maar wilden er toch graag begeleiding bij. Zo kwamen we terecht bij Henderina Mantel. Heel voorzichtig zijn we begonnen met het introduceren van de bouillons die in het GAPS boek beschreven staan. De bouillon was het eerste voedingsmiddel in zijn hele leven dat we zonder problemen konden introduceren. Langzaam voegden we in samenspraak met Henderina andere dingen toe. Dat ging veel beter dan verwacht. En eindelijk dacht er iemand met ons mee en hoefden we niet alles meer alleen uit te vogelen.”

“Toen hij eenmaal zoveel kon verdragen, dat hij voldoende voedingsstoffen en calorieën binnen zou kunnen krijgen met gewone voeding, zijn we gestopt met de Neocate. Heel erg spannend! Maar het ging goed. Hij at goed en zijn gewicht nam toe, de buikpijn verdween op momenten.

Ik zal nooit vergeten dat ik op een avond bovenkwam (nadat ik zowaar even naar beneden had gekund omdat hij zowaar zonder kramp lag te slapen!) en dat hij met zijn armpjes boven zijn hoofd lag te slapen, een roze gloed op zijn wangen en een tevreden zucht slakend. Nog nooit had ons kindje ontspannen geslapen, besefte ik op dat moment.”

Skeptische artsen

“Uiteraard waren de artsen heel skeptisch en kregen we de nodige weerstand. Toch erkenden ze uiteindelijk wel dat we blijkbaar iets goeds deden. Want als een kind met darmproblemen in gewicht aankomt, betekent het dat hij zijn voedingsstoffen beter opneemt en blijkbaar aan het herstellen is.”

Volwaardige voeding

“Ook de diëtiste vond het maar niks. Ze analyseerde zijn voedingspatroon op de benodigde voedingsstoffen. Tot haar verbazing moest ze erkennen dat het ondanks de beperkingen om volwaardige voeding ging. Haar enige opmerkingen waren dat hij misschien iets teveel vetten binnen kreeg en iets te weinig koolhydraten volgens de norm, maar dat het verder wel klopte.”

In een stroomversnelling

“Na zo’n 9 maanden steeds voorzichtig nieuwe voeding proberen, met wisselend succes, lijkt het herstel nu in een stroomversnelling terecht te komen. Praktisch alles wat we nu stap voor stap introduceren gaat goed. Zijn ontlasting is nog wel wisselend, maar hij heeft in verhouding bijna nooit meer buikpijn. Zelfs nu hij verkouden is, gaat het goed. Voorheen sloeg dat meteen op zijn darmen. Nu niet!”

Calprotectine van rond de 880 naar 28 & nog steeds geen diagnose

“Ondanks vele onderzoeken is er nog steeds geen diagnose. Er zijn aanwijzingen dat er een chronische ontsteking in zijn dikke darm is geweest. Verder laten scopieën, biopten en andere onderzoeken geen duidelijke bijzonderheden zien.

Maar de vlag mag uit! Want was vorig jaar rond deze tijd zijn calprotectine (ontstekingswaarde) nog rond de 880, nu nog maar 28! Dat is onder de norm van 65, dus supergoed! We zijn daarom inmiddels ook gestopt met de maandelijkse bezoeken aan het kinderziekenhuis.”

“Ook deze keer liet de arts gelukkig doorschemeren dat hij niet kon ontkennen, dat het waarschijnlijk wel iets met het dieet te maken had.”

UPDATE: Een arts heeft later in een gesprek aangegeven dat hij met de huidige kennis waarschijnlijk de diagnose FPIES zou hebben gekregen.

Dieet is geen vervanging voor medische zorg

“We zijn heel blij dat we deze weg zijn ingeslagen. We zien de positieve uitwerking die voeding kan hebben op de langere termijn. Daarnaast blijven we ook gewoon gebruik maken van medische zorg als dat nodig is.”

Mijn advies aan andere ouders is: lees je goed in, zoek begeleiding, doe dingen stap voor stap, doe geen bizarre dingen, maar neem wel zelf de verantwoordelijkheid die je kunt nemen. Word je eigen specialist en ga af op je intuïtie, die gebruiken wij als mensen veel en veel te weinig. En denk niet dat ‘de dokter het wel zal weten’, want alleen jij kunt leren wat je wilt weten, en als je je er niet in vastbijt, weet je nooit wat je níét weet.

Het GAPS dieet klopte voor ons. Het is hard werken, veel koken en frustrerend dat de vooruitgang maar langzaam gaat. Maar wij hebben nu de hoop dat ons heerlijke mannetje straks redelijk gewoon kan eten en een nagenoeg buikpijn-loos leven tegemoet gaat. Hij gaat in april naar de basisschool. Door de artsen was ons voorspeld dat hij tegen die tijd nog niet gewoon zou kunnen eten en zijn kleuterjaren op de medische voeding zou overleven. Maar onze zoon krijgt straks een lunchtrommel mee!”

UPDATE: Een paar jaar later kan hij nagenoeg alles wat zelfgemaakt is (en niet uit pakjes of zakjes komt) eten, behalve gluten-granen. En zelfs als hij nu bij vriendjes af en toe dingen eet, die hij beter niet kan eten, gaat het niet meteen mis. Het herstel zet door. En dat terwijl hij een paar jaar geleden nog heel ziek werd van zoiets als een paar bramen.

Na 60 jaar darmproblemen eindelijk oplossingen! (Jaartraject)

Ineke (60) had als baby al problemen met haar darmen en haar vertering. Toen ze over ging op vast voedsel begon de ellende. Ze heeft vreemde ziekteperiodes meegemaakt, waarbij artsen weinig tot niets vonden.

Ze was regelmatig ernstig ziek, maar elke keer geen diagnose. Er werd niet iets specifieks gevonden om een diagnose te kunnen stellen. Eén van de dieptepunten was dat ze door een steeds verdere achteruitgang op een gegeven moment nog maar 33 kilo woog. Wonder boven wonder kwam ze daar doorheen.

Ineke heeft naast de reguliere artsen, heel wat alternatieve artsen en behandelaars bezocht. Ondanks hun kennis en kunde, leverde dat haar nauwelijks iets op. Ik was dan ook oprecht verbaast, dat ze het aandurfde om nogmaals een traject te starten om te kijken of ze nog iets aan haar situatie kon verbeteren. Maar na het lezen van het GAPS boek, was ze ervan overtuigd dat er mogelijkheden waren. Ze wilde een jaartraject starten.

Een aantal van haar klachten aan het begin van het traject:

  • Verstoppingen, vaak langer dan 5 dagen niet naar het toilet kunnen.
  • Regelmatig witte of grijzige ontlasting.
  • Slapeloosheid, verstoord dag & nacht ritme en niet uitgerust zijn na een nacht slapen.
  • Extreme vermoeidheid, iets eenvoudigs als eten koken over langere tijd moeten verdelen met rustperiodes daartussen.
  • Hersenmist, niet helder kunnen denken, niet goed boeken kunnen lezen.

Ze had een beperkt vast eetpatroon met producten waar ze nog redelijk goed tegen kon. Maar eten betekende eigenlijk ook altijd buikpijn en andere maag- en darmklachten.

We zijn heel voorzichtig gestart, vanuit haar eigen eetpatroon. Langzaam is ze meer GAPS voeding toe gaan voegen. Denk aan eetlepels bouillon, kleine beetjes vet en slokjes kruidenthee. En zelfs daar reageerde ze in het begin nog op. Met de probiotica is ze gestart door de capsule open te maken, haar vinger erin te dippen en dan af te likken.

Na een week of 4-5 kwamen de eerste minimale veranderingen:

  • Een minder natte neus.
  • Minder warmtevlagen.
  • Minder kriebelhoest.
  • Minder opgeblazen gevoel en minder geborrel in de darmen.
  • Minder misselijk en als ze dan wel misselijk werd van eten, trok het vrij snel weg (10 min.).

Ze voelde zich in de eerste periode wel erg moe, maar had ook momenten van zo’n 10 minuten dat ze zich heel goed voelde. En die periodes kende ze niet van haarzelf. Ik legde uit dat herstel van je lichaam veel energie kost en dat het soms eerst nog wat slechter gaat, voordat het beter gaat. Maar dat de kleine verbeteringen die ze merkt een teken zijn dat ze aan het herstellen is.

Inmiddels zo’n 2 maanden in het traject, begon ze af en toe nachten van 10 uren door te slapen. Dat was in ruim 10 jaren niet meer gebeurt. “Ten opzichte van alle behandelingen die ik gehad heb, zijn alle records gebroken. Alle kleine verbeteringen zijn deze keer blijvend, dat heb ik nog niet eerder meegemaakt.”

Natuurlijk verliep niet alles vloeiend. Soms moest er worden bijgestuurd. Doseringen van voeding of supplementen waren soms toch nog te hoog en de (positieve) reacties te heftig voor wat haar lichaam op dat moment aan kon. Zelfs met de minimale hoeveelheden waar ze mee startte. Of bepaalde voeding die ze uitprobeerde, viel niet goed. Of er waren onverklaarbare klachten. Of veel verplichte dingen in een week waardoor ze minder energie over hield.

Over de hele lijn gaat ze stap voor stap vooruit!

Inmiddels zo’n 4 maanden in het traject zijn dit een aantal resultaten:

  • Haar min of meer chronische eczeem-plekjes worden nu aanzienlijk beter.
  • Ze heeft relatief weinig last gehad van een verdoving van een tandartsbehandeling.
  • Heeft al wekenlang geen witte of grijze ontlasting meer.
  • Gaat steeds regelmatiger naar het toilet, soms zelfs dagelijks.
  • Regelmatig minder buikpijn.
  • Werkt nu regelmatig korte periodes in de tuin, in plaats van alleen in de tuin te zitten. Wordt soms zelfs wat overmoedig en doet teveel.
  • Als ze diarree heeft, stopt het ook gewoon weer snel en gaat ze niet dramatisch in gewicht achteruit. Voorheen raakte ze vrij snel uitgeput van een keer diarree, nu niet meer.
  • Ze raakt minder vermoeid van overbelasting en herstelt sneller.

De laatste keer vertelde ze dat ze 5-6 dagen achter elkaar veel meer energie had dan ze gewend is. “Ongekend!”, zei ze.

UPDATE: We zijn nu 1,5 jaar verder. En hoewel herstel langzaam gaat, gaat het stapje voor stapje wèl steeds beter met Ineke. Een aantal voorbeelden:

  • De laatste keer dat ik haar belde had ze een aantal nachten zo goed geslapen dat ze meteen actief kon zijn. Voorheen moest ze altijd bijkomen van het slapen en langzaam op gang komen.
  • Ademhalen gaat veel beter. Het strakke gevoel is weg. Ze kan veel dieper ademhalen.
  • Ze kan inmiddels veel meer voeding verdragen en ook in grotere hoeveelheden. Zelfs als ze een keer ‘zondigt’, door bijvoorbeeld een kwarkpunt te eten of een kopje koffie te drinken, gaat dat goed en wordt ze er niet ziek van. Ze doet dit zelden, want ze wil beter worden, maar het is wel heel fijn dat het geen directe vervelende gevolgen meer heeft.
  • Ze is veel helderder geworden in haar hoofd. Wat ze leest kan ze beter onthouden. Voorheen moest ze kiezen tussen de krant lezen of een aantal bladzijden in een boek. Of het kwam er helemaal niet van, omdat het gewoonweg niet lukte. Nu kan ze vaak èn de krant lezen èn 25 bladzijden in een boek (ze leest vaak pittige boeken).
  • Haar energie is enorm vooruit gegaan. Naar ‘normale’ maatstaven is haar energie nog minimaal. Maar vergeleken met waar ze was, is ze enorm vooruit gegaan. Laatst had ze een uur in de tuin gewerkt (dat is dan ook het enige wat ze kan op een dag, naast eten maken of opwarmen). Eigenlijk wat teveel van het goede. Voorheen zou ze dan een aantal dagen gevloerd zijn geweest en had ze die dagen niks anders kunnen doen dan wat eten voor zichzelf klaar maken. Nu kon ze de volgende dag ‘gewoon’ een andere huishoudelijke taak uitvoeren.

Zelf zegt ze: “De kwaliteit van mijn leven is in die 1,5 jaar ontzettend veel beter geworden. Ik merk de laatste tijd zelfs dat ik meer zin krijg om kleine dingen buiten de deur te ondernemen.”