In hoeverre zit je denken je herstel in de weg?

In het boek ‘Gut and Physiology Syndrome’ van dr. Natasha Campbell-McBride staat een prachtig verslag over een patiënt die lichamelijk verlamd raakte door angst. Naar de invloed van trauma, negatief denken, angst en vasthouden aan negatieve emoties en hun rol in het veroorzaken van ziekte zijn onderzoeken gedaan en boeken over geschreven.

De andere kant is dat mensen die aan de slag gaan met trauma’s, realistisch positief denken, loskomen van hun angsten, etc. daardoor lichamelijke klachten (deels) zien oplossen. Ik moet heel vaak denken aan het verhaal van een man die nog maar korte tijd te leven had volgens de artsen. Hij had kanker en was uitbehandeld. Hij had geen zin in verdrietig of boos zijn. De tijd die hem nog restte wilde hij blij zijn en van onder andere zijn kleinkinderen genieten! Hij heeft nog 2,5 jaar geleefd, tegen alle verwachting in.

We zijn als mensen niet alleen vlees en bloed, maar ook ziel (wil, denken en emoties) en geest. En die onderdelen hebben invloed op elkaar. Dat zie ik ook in de praktijk. Werken aan je lichamelijke gezondheid kan opening geven om met diep weggestopte trauma’s aan de slag te gaan en andersom.

Ik heb meerdere malen gezien dat klanten op een ongelijke ladder stappen. Eerst een stapje op de lichamelijke ladder, dan weer een stapje op de trauma-verwerkingsladder, dan weer finetunen en uitbreiden op de lichamelijk ladder (meer energie, dus kan nu ook gaan sporten) en zo verder. Of dat ze eerst het psychische deel aanpakken, waardoor er ruimte komt om aan leefstijl en voeding te werken en zo verder.

Denken kan je ziek houden

Ook hoe je denkt over ziekte en wat je volgens jou wel of niet beter kan maken en hoe je denkt over wie jou beter moet maken en wat wel en niet zou kunnen, kan ervoor zorgen dat je niet de stappen zet  die je helpen om beter te worden. Er zijn vele (soms onbewuste) gedachten die je zoektocht naar gezondheid kunnen blokkeren. Ik noem er hier twee.

1. Mijn ziekte is chronisch, dus ik kan NOOIT beter worden.

Het woord chronisch betekent langdurig. Helaas suggereren artsen, belangenverenigingen en anderen vaak dat het een ‘permanente’ ziekte is. Dat is een probleem, want er zijn heel wat volwassenen die al meer dan 10 jaar geen last meer hebben van hun ‘permanente’ ziekte. Zonder medicatie! En als dat mogelijk is voor die mensen, waarom zou dat niet voor veel meer mensen kunnen?

Het is op een bepaalde manier ook niet logisch dat veel ziekten permanent zouden zijn. Vaak waren mensen met een chronische ziekte eerst tientallen jaren (min of meer) gezond. En dan, zonder dat de artsen precies weten wat de exacte oorzaak is of oorzaken zijn, ben je ineens voor altijd ziek?

Is er garantie dat het beter wordt als je aan de slag gaat met voeding en leefstijl? Nee. Daar tegenover staat dat medicatie ook niet altijd veel zoden aan de dijk zet en mensen soms erg veel last hebben van de medicatie. Daarnaast maakt het medicijn de ziekte vaak niet beter, het lost de ziekte niet op. Medicijnen genezen heel vaak niet.

Kunnen voeding en leefstijl je dan wèl genezen? Misschien? Ik denk dat we daar nog veel te weinig over weten. Maar mensen die met voeding en leefstijl aan de slag gaan, behalen soms verassend goede resultaten! En daar zou wat mij betreft veel meer onderzoek naar gedaan mogen worden. Want wat zorgt ervoor dat het hen lukt om hun ziekteproces te vertragen, stop te zetten en soms zelfs schade door de ziekte te herstellen?

En wat betekent dat voor de kwaliteit van leven van deze mensen, ook als de ziekte na 10, 20, 30 jaar misschien toch in volle hevigheid weer terugkomt? Ik denk dat je heel veel gewonnen hebt, als je zo lang klachten- en (bijna) medicijnvrij kunt leven.

2. Mijn ziekte is zo ernstig, die kun je NOOIT met voeding en leefstijl herstellen.

Vaak ontdekken mensen pas dat ze op een andere manier kunnen herstellen, als ze uitbehandeld zijn of medicatie niet of te weinig helpt. Een mooi voorbeeld daarvan is de arts Terry Wahls. Zij leed aan vergevorderde progressieve MS. Ze kon in principe alleen nog maar liggen.

Toen (de nieuwste) medicatie niet hielp, ging ze op zoek naar een andere insteek. In haar geval voedingsstoffen voor haar mitochondriën. Eerst met behulp van supplementen, maar haar aanpak werd pas echt succesvol nadat ze die voedingstoffen uit voedsel ging halen. Enkele jaren nadat zij haar persoonlijke zoektocht was begonnen, stapte ze weer op de fiets! Op internet kun je haar persoonlijke verhaal en haar boek vinden.

Verhalen zoals die van dr. Terry Wahls zijn er in overvloed. En niet alleen als het om lichamelijke ziekten gaat, maar ook om bijvoorbeeld 30+ jaar zware depressie, die verdwijnt door voeding aan te passen. Lukt dat altijd, bij iedereen? Nee. Maar als medicatie niet het gewenste effect heeft, wat zijn dan je alternatieven?

Misschien blijf je het een onmogelijk idee vinden, dat je zelf met voeding en leefstijl iets fundamenteels zou kunnen doen aan je zeer ernstige ziekte. Dan is een andere insteek misschien een optie voor je? In plaats van focus op herstel, kun je aan de slag gaan met voeding en leefstijlveranderingen om ervoor te zorgen dat je ondanks je ziekte zo fit en vitaal mogelijk wordt en blijft.

Ja, maar…

Als je dit zo leest, wat doet dat dan met je? Geeft het je hoop of geeft het een gevoel van weerstand en ‘ja, maar…’ argumenten?

Zou het in jou geval kunnen dat je denken, je zoektocht naar gezondheid blokkeert? Of ben jij juist één van de mensen die inmiddels echt alles wel heeft onderzocht en uitgeprobeerd?

Als je aan jezelf vraagt of er dingen zijn die jou blokkeren om beter te worden of een optimalere conditie te krijgen, welke antwoorden krijg je dan van jezelf?

Schrijf die eens op, eerlijk en zonder oordeel.

Kijk daar eens naar en vraag aan jezelf of je daar iets aan wil doen? En zo ja (je hebt de vrijheid om dat niet te willen!), op welke manier? En onder welke voorwaarden? Je kunt je grenzen bewust verleggen, zonder jezelf te verliezen. Jij hebt de regie!

Niet op elke vraag komt direct een pasklaar antwoord. Sommige dingen hebben hun tijd nodig.

Blijf vragen stellen, dan kunnen de antwoorden komen…

Meer weten?

GAPS boek 1 GEEL (focus op darm-hersen-connectie): ‘Gut and Psychology Syndrome’ NL versie: Bekijk hem hier!

GAPS boek 2 BLAUW (focus op darm-lichaams-connectie): ‘Gut and Physiology Syndrome’ NL versie verwacht in zomer 2022: Schrijf je hier in! als je op de hoogte wil blijven van ontwikkelingen rondom dit boek.

Begeleiding? Ik help je graag om je gezondheidspuzzel te maken door je te helpen de GAPS principes op maat te maken voor jouw lichaam en jouw leefsituatie: www.mijngezondedarmen.nl