Ineke (60) had als baby al problemen met haar darmen en haar vertering. Toen ze over ging op vast voedsel begon de ellende. Ze heeft vreemde ziekteperiodes meegemaakt, waarbij artsen weinig tot niets vonden. Ze was regelmatig ernstig ziek, maar kreeg geen diagnose. Er werd niet iets specifieks gevonden om een diagnose te kunnen stellen. Eén van de dieptepunten was dat ze door een steeds verdere achteruitgang op een gegeven moment nog maar 33 kilo woog. Wonder boven wonder kwam ze daar doorheen.

Ineke heeft naast de reguliere artsen, heel wat alternatieve artsen en behandelaars bezocht. Ondanks hun kennis en kunde, leverde dat haar nauwelijks iets op. Ik was dan ook oprecht verbaast, dat ze het aandurfde om nogmaals een traject te starten om te kijken of ze nog iets aan haar situatie kon verbeteren. Maar na het lezen van het GAPS boek, was ze ervan overtuigd dat er mogelijkheden waren. Ze wilde een jaartraject starten.

Een aantal van haar klachten aan het begin van het traject:

  • Verstoppingen, vaak langer dan 5 dagen niet naar het toilet kunnen.
  • Regelmatig witte of grijzige ontlasting.
  • Slapeloosheid, verstoord dag & nacht ritme en niet uitgerust zijn na een nacht slapen.
  • Misselijkheid.
  • Extreme vermoeidheid, iets eenvoudigs als eten koken over langere tijd moeten verdelen met rustperiodes daartussen.
  • Hersenmist, niet helder kunnen denken, niet goed boeken kunnen lezen.

Ze had een beperkt vast eetpatroon met producten waar ze nog redelijk goed tegen kon. Maar eten betekende eigenlijk ook altijd buikpijn en andere maag- en darmklachten.

We zijn heel voorzichtig gestart, vanuit haar eigen eetpatroon. Langzaam is ze meer GAPS voeding toe gaan voegen. Denk aan eetlepels bouillon, kleine beetjes vet en slokjes kruidenthee. En zelfs daar reageerde ze in het begin nog op. Met de probiotica is ze gestart door de capsule open te maken, haar vinger erin te dippen en dan af te likken.

Na een week of 4-5 kwamen de eerste minimale veranderingen:

  • Een minder natte neus.
  • Minder warmtevlagen.
  • Minder kriebelhoest.
  • Minder opgeblazen gevoel en minder geborrel in de darmen.
  • Minder misselijk en als ze dan wel misselijk werd van eten, trok het vrij snel weg (10 min.).

Ze voelde zich in de eerste periode wel erg moe, maar had ook momenten van zo’n 10 minuten dat ze zich heel goed voelde. En die periodes kende ze niet van haarzelf. Ik legde uit dat herstel van je lichaam veel energie kost en dat het soms eerst nog wat slechter gaat, voordat het beter gaat. Maar dat de kleine verbeteringen die ze merkt een teken zijn dat ze aan het herstellen is.

Inmiddels zo’n 2 maanden in het traject, begon ze af en toe nachten van 10 uren door te slapen. Dat was in ruim 10 jaren niet meer gebeurt.

“Ten opzichte van alle behandelingen die ik gehad heb, zijn alle records gebroken. Alle kleine verbeteringen zijn deze keer blijvend, dat heb ik nog niet eerder meegemaakt.”

Natuurlijk verliep niet alles vloeiend. Soms moest er worden bijgestuurd. Doseringen van voeding of supplementen waren soms toch nog te hoog en de (positieve) reacties te heftig voor wat haar lichaam op dat moment aan kon. Zelfs met de minimale hoeveelheden waar we mee startten. Of bepaalde voeding die ze uitprobeerde, viel niet goed. Of er waren onverklaarbare klachten. Of veel verplichte dingen in een week waardoor ze minder energie over hield.

Over de hele lijn gaat ze stap voor stap vooruit!

Inmiddels zo’n 4 maanden in het traject zijn dit een aantal resultaten:

  • Haar min of meer chronische eczeem-plekjes worden nu aanzienlijk beter.
  • Ze heeft relatief weinig last gehad van een verdoving van een tandartsbehandeling.
  • Heeft al wekenlang geen witte of grijze ontlasting meer.
  • Gaat steeds regelmatiger naar het toilet, soms zelfs dagelijks.
  • Regelmatig minder buikpijn.
  • Werkt nu regelmatig korte periodes in de tuin, in plaats van alleen in de tuin te zitten. Wordt soms zelfs wat overmoedig en doet teveel.
  • Als ze diarree heeft, stopt het ook gewoon weer snel en gaat ze niet dramatisch in gewicht achteruit. Voorheen raakte ze vrij snel uitgeput van een keer diarree, nu niet meer.
  • Ze raakt minder vermoeid van overbelasting en herstelt sneller.

De laatste keer vertelde ze dat ze 5-6 dagen achter elkaar veel meer energie had dan ze gewend is. “Ongekend!”, zei ze.

We zijn allebei erg nieuwsgierig wat de komende 8 maanden van het traject nog gaan brengen. Een van haar doelen is om weer voldoende energie te hebben om weer een stukje te kunnen fietsen. Daar gaan we voor!